مرکز تگزاس در حال حاضر دوران مهمی را در تاریخ حمل و نقل خود سپری می‌کند، دورانی که با سرمایه‌گذاری‌های چند میلیارد دلاری در قطار سبک شهری، گسترش حمل و نقل سریع اتوبوس و بازسازی‌های قابل توجه بزرگراه‌ها تعریف می‌شود.

درک موانع تغییر

اگرچه این پروژه‌ها نویدبخش آینده‌ای پایدارتر و چندوجهی‌تر هستند، اما چالش‌های فوری نیز ایجاد می‌کنند، از جمله اختلالات عظیم ساخت‌وساز که به طور نامتناسبی بر جوامع محروم از نظر تاریخی تأثیر می‌گذارد. به دلیل فرهنگ عمیقاً ریشه‌دار خودرومحور آستین، شهرداری نیاز مبرمی به درک انگیزه‌ها و موانعی که مانع از اتخاذ روش‌های سفر غیر از استفاده از وسیله نقلیه تک سرنشین (SOV) توسط ساکنان می‌شود، احساس کرد. این مطالعه برای کشف برداشت‌ها و ترجیحات ارتباطی ساکنان تگزاس مرکزی انجام شد و پایه‌ای مبتنی بر داده برای استراتژی‌های بازاریابی و اطلاع‌رسانی فراهم می‌کند که از اهداف بلندپروازانه اقلیمی و عدالت منطقه پشتیبانی می‌کند.

روش تحقیق

برای دستیابی به درک جامع از چشم‌انداز محلی، شهرداری رافتلیس، یک شرکت مشاوره ملی که به دولت‌های محلی خدمت‌رسانی می‌کند، را برای انجام یک مطالعه تحقیقات بازار استخدام کرد. تیم پروژه رافتلیس این مطالعه را بین جولای و نوامبر ۲۰۲۵ انجام داد. این تلاش شامل یک نظرسنجی دیجیتالی بود که بیش از ۱۴۰۰ شرکت‌کننده، ۲۸ گروه کانونی به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی و ۱۷ مصاحبه عمیق با افراد تأثیرگذار کلیدی جامعه را گرد هم آورد.

علاوه بر این، این تیم ۱۴۵ مصاحبه «رهگیری» در مکان‌های پرترافیک مانند استادیوم فوتبال و کلیساهای محلی انجام داد تا بازخورد «در لحظه» را ثبت کند. یکی از اجزای منحصر به فرد این مطالعه شامل «تجربه‌های سفر پرسونا» بود که در آن اعضای تیم، سفرهای واقعی چهار شخصیت - از یک مرد مسن بدون تلفن هوشمند گرفته تا مادری با کالسکه - را شبیه‌سازی کردند تا نقاط اصطکاک در سیستم حمل و نقل موجود را شناسایی کنند. سپس این داده‌های محلی از طریق مصاحبه‌های الگوبرداری با برنامه‌های حمل و نقل موفق در شهرهای مشابه مانند سیاتل، دنور و پورتلند تکمیل شد.

تبلیغات و اطلاع‌رسانی چندکاناله

تبلیغات این مطالعه، تلاشی جامع و چندکاناله بود که با بودجه تبلیغاتی ۲۰،۰۰۰ دلاری پشتیبانی می‌شد و برای دسترسی به طیف وسیعی از جمعیت در پنج شهرستان مرکزی تگزاس طراحی شده بود. اطلاع‌رسانی دیجیتال نقش محوری داشت و شهرداری تبلیغات پولی و ارگانیک را در پلتفرم‌هایی مانند فیس‌بوک، اینستاگرام و Nextdoor اجرا کرد که منجر به تقریباً نیم میلیون بازدید شد. این تلاش‌های دیجیتال با خبرنامه «اخبار تحرک آستین» شهرداری و اشتراک‌گذاری در رسانه‌های اجتماعی از سوی شرکای منطقه‌ای مانند CARTS و Movability تکمیل شد.

برای اطمینان از اینکه این مطالعه به افراد غیر انگلیسی زبان و کسانی که کمتر در فضای آنلاین فعال هستند، می‌رسد، این تیم تبلیغاتی به زبان اسپانیایی را در Univision قرار داد و برنامه‌های رادیویی را در ایستگاه‌های انگلیسی و اسپانیایی، از جمله KBPA و KLZT، پخش کرد.

این مطالعه فراتر از رسانه‌های دیجیتال و پخش، از استراتژی‌های بازاریابی سنتی و مردمی تهاجمی استفاده کرد. هشت آگهی روزنامه‌ای مختلف در نشریات محلی مانند آستین کرونیکل، ال موندو، کامیونیتی ایمپکت و د ویلیجر منتشر شد. در جامعه، این تیم بیش از ۴۰ بروشور و پوستر را در مشاغل محلی پر رفت و آمد، از جمله فروشگاه‌های مواد غذایی لا میچوآکانا، فیستا، آرایشگاه‌ها و کتابخانه‌های عمومی توزیع کرد.

همچنین از طریق سه دور ارسال ایمیل به هشت سازمان غیردولتی و مدنی جداگانه که به طور خاص بر ساکنان اسپانیایی زبان و کم درآمد تمرکز دارند، اطلاع رسانی مستقیم انجام شد. همه این مطالب تبلیغاتی، مشوق‌هایی مانند کارت‌های هدیه ۵۰ دلاری برای شرکت‌کنندگان در گروه‌های کانونی و قرعه‌کشی جایزه ۱۰۰ دلاری برای شرکت‌کنندگان در نظرسنجی را برجسته می‌کردند تا حجم بالایی از پاسخ‌ها را تشویق کنند.

یافته‌ها

یافته‌های این مطالعه، شکاف قابل توجهی را بین اهداف چندوجهی شهر و واقعیت‌های روزمره ساکنان آن برجسته می‌کند. در حال حاضر، ۷۲ درصد از پاسخ‌دهندگان به رانندگی به عنوان روش اصلی حمل و نقل خود متکی هستند و راحتی و صرفه‌جویی در زمان را به عنوان عوامل تعیین‌کننده ذکر می‌کنند.

حمل و نقل عمومی با چالش جدی ادراک روبرو است؛ به طور گسترده به عنوان غیرقابل اعتماد، کند و بالقوه ناامن تلقی می‌شود. آزمایش‌های "پرسونا" این نگرانی‌ها را تأیید کرد و نشان داد که سفرهای حمل و نقل عمومی اغلب چهار تا پنج برابر بیشتر از همان سفر با ماشین طول می‌کشد. فراتر از محدودیت‌های زمانی، موانع فیزیکی مانند نبود سایه در ایستگاه‌های اتوبوس، نبود پیاده‌رو و شکاف‌های ارتباطی در اولین و آخرین مایل به عنوان عوامل بازدارنده اصلی عمل می‌کنند.

علاوه بر این، اگرچه اعتماد به کارکنان شهرداری آستین و CapMetro همچنان نسبتاً بالا است، اما در میان جوامع حاشیه‌نشین، سوءظن عمیقی وجود دارد مبنی بر اینکه اغلب از آنها بازخورد خواسته می‌شود اما به ندرت به آن عمل می‌شود.

توصیه‌ها

برای پرداختن به این چالش‌ها، این گزارش مجموعه‌ای جامع از توصیه‌های عملیاتی را ارائه می‌دهد که برای از بین بردن اصطکاک و ایجاد اعتماد مسافران طراحی شده‌اند. یکی از توصیه‌های کوتاه‌مدت اولیه برای CapMetro برای اجرای سیستم Tap-to-Pay، پیش از این در اول فوریه ۲۰۲۶ روی بیش از ۴۰۰ اتوبوس آن اجرا شده بود. این امر به یک یافته گسترده مبنی بر اینکه گزینه‌های پرداخت برای بسیاری از مسافران ناخوشایند و نامشخص بود، پاسخ خواهد داد.

CapMetro برای تبلیغ در دسترس بودن و نحوه استفاده از آن به یک تلاش ارتباطی قوی نیاز دارد. توصیه دیگر این است که پشتیبانی تلفنی Go Line موجود CapMetro به یک خط تلفن حمل و نقل گسترده‌تر که 24 ساعته و 7 روز هفته در دسترس باشد، گسترش یابد تا راهنمایی انسانی در لحظه برای هر مسافری که برنامه‌های دیجیتال یا نقشه‌های فیزیکی را گیج‌کننده یا غیرقابل دسترس می‌داند، ارائه دهد.

برای موفقیت بلندمدت، این گزارش بر نیاز به بهبود زیرساخت‌های فیزیکی، مانند سایه‌بان‌های خورشیدی برای ایستگاه‌های اتوبوس و تسریع در خطوط اختصاصی اتوبوس تأکید می‌کند تا اطمینان حاصل شود که حمل و نقل عمومی بالاخره می‌تواند از نظر سرعت و قابلیت اطمینان با وسایل نقلیه شخصی رقابت کند.

در حوزه ارتباطات، رافتلیس تغییر اساسی از به‌روزرسانی‌های صرفاً اطلاعاتی به یک استراتژی کمپین ارتباطی ریشه‌دار در داستان‌سرایی و ارتباط فرهنگی را توصیه می‌کند. به جای تمرکز صرف بر چیستی یک پروژه، شهر باید با نمایش دوچرخه‌سواران واقعی و داستان‌های شخصی آنها، بر چرایی آن تأکید کند.

تلاش‌های بازاریابی باید فراتر از مسافران سنتی در ساعات اوج مصرف باشد و از طریق طرح «حمل و نقل برای تفریح»، مسافران تفریحی و شرکت‌کنندگان در رویدادها را هدف قرار دهد. با بهره‌گیری از فرهنگ منحصر به فرد آستین با شعار «آستین را عجیب نگه دارید» و استفاده از طنز در تبلیغات، شهر می‌تواند حمل و نقل عمومی را به بخشی اصیل از سبک زندگی محلی تبدیل کند.

علاوه بر این، رافتلیس به شهرداری توصیه می‌کند که با نشان دادن واضح چگونگی تأثیر نظرات ساکنان بر تصمیمات خاص، حلقه بازخورد را ببندد و از این طریق اعتماد را در میان عموم مردم بدبین بازسازی کند.

هدایت یک تغییر فرهنگی

در نهایت، این مطالعه نتیجه می‌گیرد که تغییر شیوه‌ی حمل و نقل موفق در آستین به چیزی بیش از زیرساخت‌های جدید نیاز دارد؛ این امر مستلزم یک تحول فرهنگی است. پیام‌رسانی باید انتخاب استفاده از حمل و نقل عمومی را به عنوان یک مشارکت مدنی و نه یک اقدام صرفه‌جویی در زمان، مطرح کند و ساکنان را به انجام وظیفه خود برای جامعه تشویق کند.

با همکاری با افراد تأثیرگذار محلی مورد اعتماد - از کتابداران محله و رهبران مذهبی گرفته تا شرکای تجاری محلی مانند HEB - شهر می‌تواند به چشم‌اندازهای اطلاعاتی پراکنده نفوذ کند و به طور مؤثرتری به جمعیت‌های محروم دسترسی پیدا کند. این رویکرد یکپارچه، که برتری عملیاتی را با اطلاع‌رسانی معتبر و محلی ترکیب می‌کند، نقشه راه روشنی برای گذار آستین به آینده‌ای عادلانه‌تر و پایدارتر در حوزه حمل و نقل ارائه می‌دهد.

زیرساخت‌های حمل و نقل در مرکز تگزاس در حال تکامل است و سرمایه‌گذاری‌های کلانی در اولین سیستم قطار سبک آستین، بهبود بزرگراه بین ایالتی ۳۵، گسترش خطوط حمل و نقل سریع CapMetro و بهبود زیرساخت‌های پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری در حال انجام است.

چشم‌انداز در حال تغییر حمل و نقل

این یک لحظه محوری برای منطقه است، زیرا به زودی گزینه‌های سفر چندوجهی پایدارتری را نسبت به گذشته به ساکنان ارائه خواهد داد. تحقق این امر آسان نخواهد بود، زیرا فعالیت‌های ساختمانی الگوهای ترافیکی را مختل می‌کند، دسترسی به راهروهای کلیدی را محدود می‌کند و موانع جدیدی را برای تحرک ایجاد می‌کند. این تأثیرات مستقیماً توسط جوامع کم‌درآمد و جوامعی که از نظر تاریخی از خدمات کمتری برخوردار بوده‌اند، احساس خواهد شد.

مرکز تگزاس برای چندین دهه فرهنگ خودرومحوری داشته است. برای تشویق مسافران به گذار از وسایل نقلیه تک سرنشین به شیوه‌های حمل و نقل پایدارتر، تغییر قابل توجهی در نگرش‌ها، باورها و رفتارها ضروری خواهد بود. ایجاد این تغییر مستلزم درک رفتارها، برداشت‌ها و نگرش‌های فعلی سفر ساکنان مرکز تگزاس است.

اهداف و مقاصد تحقیق

تیم پروژه رافتلیس تلاش کرد تا انگیزه‌ها، نگرانی‌ها و ترجیحات ارتباطی ساکنان مرکز تگزاس را کشف کند تا به شهر و شرکای آن در طراحی استراتژی‌های بازاریابی و اطلاع‌رسانی برای تغییر رفتار سفر کمک کند، استراتژی‌هایی که طنین‌انداز، الهام‌بخش و حامی اهداف اقلیمی و برابری منطقه باشند.

• بفهمید که اهالی تگزاس مرکزی چگونه روزانه سفر می‌کنند و چرا بسیاری از آنها همچنان برای سفرهای روزمره به وسایل نقلیه شخصی خود متکی هستند.
• موانع ادراکی و واقعی که مانع از انتخاب روش‌های جایگزین حمل و نقل توسط ساکنان، مانند حمل و نقل عمومی، دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی یا استفاده از ماشین‌های اشتراکی می‌شود را شناسایی کنید.
• انواع پیام‌ها، روایت‌ها و تکنیک‌های تبلیغاتی را که به احتمال زیاد بر رفتار رفت و آمد تأثیر می‌گذارند و تغییر حالت را تشویق می‌کنند، درک کنید.
• معتبرترین منابع اطلاعاتی در مرکز تگزاس را شناسایی کنید.

یافته‌های این تحقیق در این گزارش خلاصه شده و فهرستی از توصیه‌ها را ارائه می‌دهد که شهر و شرکای آن می‌توانند از آنها برای توسعه یک کمپین بازاریابی و اطلاع‌رسانی در آینده با هدف تقویت تغییر فرهنگی به سمت رفتارهای پایدارتر سفر استفاده کنند.

تیم پروژه

برای این کار، رافتلیس یک تیم چندرشته‌ای، شامل اعضای بخش ارتباطات استراتژیک رافتلیس، تیم خدمات خلاقانه آن، اعضای دفتر آستین و تیم تعالی سازمانی آن، تشکیل داد.

رفتلیس همچنین مفتخر بود که با بابی گارزا-هرناندز، مشاور ساکن آستین، همکاری کند. دانش عمیق اجتماعی و تسلط فرهنگی او در هدایت فعالیت‌های اطلاع‌رسانی فراگیر نقش مهمی داشت. یک مدیر گروه متمرکز حرفه‌ای و دوزبانه نیز برای حمایت از این تلاش استخدام شد. رفتلیس مستقیماً با کارکنان اداره حمل و نقل و کارهای عمومی آستین همکاری می‌کرد.

جدول زمانی و روش‌شناسی

تمام کارهای میدانی از ژوئیه تا اوایل نوامبر ۲۰۲۵ انجام شد، و تحلیل و تدوین گزارش اختصاصی تا اواسط ژانویه ۲۰۲۶ ادامه یافت. این رویکرد عمداً انعطاف‌پذیر بود و به تیم اجازه می‌داد تا در زمان واقعی با نیازهای جامعه و بینش‌های نوظهور سازگار شود.

این روش، تکنیک‌های تحقیق کیفی و کمی را با هم ادغام کرد تا درک جامعی از رفتارها و نگرش‌های حمل و نقل در جوامع متنوع مرکز تگزاس، به ویژه آن‌هایی که بیشترین تأثیر را از ساخت و سازهای آینده می‌پذیرند، تضمین شود.

روش‌های کیفی شامل گروه‌های متمرکز و مصاحبه‌های ساختاریافته بود و داده‌های کمی از طریق یک نظرسنجی دیجیتالی که در SpeakUp Austin برگزار شد، جمع‌آوری و از طریق کانال‌های ارتباطی مختلف توزیع گردید. تمام ابزارها و فرصت‌های تحقیق به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی در دسترس بودند.

آستین پایتخت ایالت تگزاس است. این شهر از نظر استراتژیک در مرکز تگزاس واقع شده است، جایی که دشت‌های مسطح به زمین‌های سنگ آهکی ناهموار تپه‌های تگزاس می‌رسند و رودخانه کلرادو از مرکز آن عبور می‌کند و دریاچه لیدی برد و دریاچه آستین را تشکیل می‌دهد.

یک کلان‌شهر در حال رشد

آستین، به عنوان چهارمین شهر بزرگ ایالت، جمعیتی بالغ بر ۹۷۰،۰۰۰ نفر دارد و منطقه شهری آن به بیش از ۲.۴ میلیون نفر جمعیت افزایش یافته است که آن را به یکی از سریع‌ترین مناطق در حال رشد در ایالات متحده تبدیل می‌کند. این شهر تحت یک سیستم حکومتی شورایی-مدیری فعالیت می‌کند که سیاست‌گذاری شهردار منتخب و شورا را از اجرای روزانه که توسط یک مدیر شهری حرفه‌ای انجام می‌شود، جدا می‌کند.

این گسترش سریع منجر به ایجاد یک جمعیت جوان با میانگین سنی معمولاً بین ۳۰ تا ۳۰ سال شده است که عمدتاً به دلیل حضور دانشگاه تگزاس در آستین و هجوم متخصصان جوان فناوری است.

جمعیت این شهر تحصیلات عالی دارند و تقریباً نیمی از ساکنان بزرگسال آن دارای مدرک لیسانس یا بالاتر هستند که به درآمد متوسط خانوار که به طور قابل توجهی از میانگین ملی فراتر رفته است، کمک می‌کند. این نشان دهنده هزینه بالای زندگی و بازار کار تخصصی این شهر است.

اگرچه از نظر تاریخی اکثریت جمعیت آستین سفیدپوست بوده‌اند، اما این شهر به طور فزاینده‌ای متنوع شده است. جمعیت اسپانیایی/لاتین تقریباً یک سوم ساکنان را تشکیل می‌دهد و جمعیت آسیایی به سرعت در حال رشد است، اگرچه این شهر در بحبوحه نوسازی‌های قابل توجه، با چالش‌های مداومی در رابطه با برابری و حفظ تنوع نژادی روبرو است.

از نظر اقتصادی، آستین یک نیروگاه جهانی است که به دلیل تمرکز صنایع پیشرفته به عنوان "سیلیکون هیلز" شناخته می‌شود. شرکت‌هایی مانند اپل، گوگل و تسلا همگی در کنار اشتغال پایدار ارائه شده توسط آژانس‌های دولتی ایالتی فعالیت می‌کنند.

هویت آستین بسیار فراتر از فناوری و سیاست است، چرا که با افتخار عنوان «پایتخت موسیقی زنده جهان» را حفظ کرده و به داشتن صدها مکان برگزاری و میزبانی جشنواره‌های مشهور بین‌المللی مانند South by Southwest و جشنواره Austin City Limits می‌بالد.

این شور و نشاط فرهنگی توسط یک روحیه مترقی و مستقل پشتیبانی می‌شود که به طور مشهور در شعار غیررسمی «آستین را عجیب و غریب نگه دارید» منعکس شده است، شعاری که مشاغل محلی، عجیب و غریب بودن و یک سبک زندگی آرام را با محوریت تفریحات در فضای باز، صحنه پررونق کامیون‌های غذا و کباب‌پزی در سطح جهانی در مرکز تگزاس ترویج می‌دهد.

چالش‌های حمل و نقل شهری

زیرساخت حمل و نقل آستین با اتکای شدید آن به سیستم بزرگراهی تعریف می‌شود، که در حال حاضر به دلیل رشد انفجاری جمعیت منطقه تحت فشار زیادی قرار دارد. شریان اصلی، بزرگراه بین ایالتی ۳۵ است، یک کریدور ملی حیاتی که شهر را به دو قسمت تقسیم می‌کند و به طور مشهوری یکی از شلوغ‌ترین بزرگراه‌های ایالات متحده است و تنگنای شدیدی را برای مسافران محلی و ترافیک باری بین ایالتی ایجاد می‌کند.

جایگزین‌های کلیدی برای سفر شمال به جنوب شامل لوپ ۱ یا MoPac و US 183 است که توسط بزرگراه ایالتی ۱۳۰ تکمیل می‌شود، یک جاده عوارضی که یک مسیر فرعی پرسرعت را ارائه می‌دهد و برای منحرف کردن ترافیک از مرکز شهر طراحی شده است.

حمل و نقل عمومی توسط سازمان حمل و نقل کلانشهر پایتخت یا CapMetro اداره می‌شود که یک شبکه اتوبوسرانی و یک خط ریلی رفت و آمد محدود اما رو به رشد را اداره می‌کند که حومه‌های شمالی را به مرکز شهر متصل می‌کند. با این حال، با توجه به اینکه اکثر مسافران به وسایل نقلیه تک سرنشین متکی هستند، TxDOT دائماً در حال پیگیری پروژه‌های عظیم زیرساختی، از جمله پروژه I-35 Capital Express Central، برای گسترش ظرفیت و ادغام خطوط وسایل نقلیه با ظرفیت بالا است.

برای سفرهای هوایی، فرودگاه بین‌المللی آستین-برگستروم به عنوان یک قطب حیاتی منطقه‌ای و بین‌المللی عمل می‌کند و برای پاسخگویی به افزایش عظیم مسافران تجاری و تفریحی که با رشد سریع اقتصادی شهر همراه هستند، توسعه قابل توجهی یافته است. با وجود سرمایه‌گذاری‌های مداوم، سیستم حمل و نقل همچنان برای همگام شدن با حجم عظیم جابجایی روزانه از طریق این کریدور به سرعت در حال شهری شدن، با چالش مداومی روبرو است.

روش‌شناسی

رافتلیس یک طرح بازاریابی برای تشویق مشارکت عمومی در این مطالعه تدوین کرد. این طرح، راه‌هایی را برای افزایش آگاهی با استفاده از کانال‌های اکتسابی، پولی، شخصی و مشترک مشخص کرد. همچنین شامل پیام‌های کلیدی، مخاطبان هدف، مطالب بازاریابی، جدول زمانی و بودجه تبلیغاتی پیشنهادی ۲۰،۰۰۰ دلار برای چهار تا شش هفته بود.

پیام‌های کلیدی

هدف این مطالعه درک بهتر چگونگی استفاده مردم آستین و شهرستان‌های اطراف از حمل و نقل در زندگی روزمره خود و عوامل مؤثر بر تصمیمات آنهاست. این اطلاعات به بهبود گزینه‌های حمل و نقل و نحوه اطلاع‌رسانی شهرداری در مورد آنها کمک خواهد کرد.

نظرات شما مهم است. تجربیات و انتخاب‌های شما به شکل‌گیری بهبودهای حمل‌ونقل در آینده کمک می‌کند.

شما می‌توانید از طریق SpeakUp Austin در یک نظرسنجی شرکت کنید یا برای شرکت در یک گروه متمرکز درخواست دهید.

شرکت‌کنندگان در گروه کانونی یک کارت هدیه ۵۰ دلاری HEB دریافت می‌کنند. شرکت‌کنندگان در نظرسنجی می‌توانند برای برنده شدن یکی از ده کارت هدیه ۱۰۰ دلاری HEB شرکت کنند.

• تغییر را هدایت کنید: در گروه تخصصی حمل و نقل ما شرکت کنید.
• تغییرات حمل و نقل: از قافله عقب نمانید.
• مطمئن شوید که صدایتان شنیده می‌شود.
• نظر شما مهم است: به بهبود نحوه‌ی رفت و آمد ما در مرکز تگزاس کمک کنید.

مخاطبان هدف

• جمعیت‌های محروم و حاشیه‌نشین
• مسافران کم‌درآمد
• جمعیت‌های در حال پیر شدن
• مسافران غیر انگلیسی زبان
• متخصصان جوان
• کارگران گیگ
• مسافران خارج از محدوده شهر
• گردشگران و کاربران تفریحی
• دانشجویان و گروه‌های اجتماعی

کانال‌ها و نتایج بازاریابی

روش‌شناسی

برای ایجاد درک اولیه از مسائل حمل و نقل در مرکز تگزاس، تیم پروژه تحقیقات موجود ارائه شده توسط شهر را بررسی کرد. منابع کلیدی شامل موارد زیر بودند:

• بررسی معیار AA&U 2024
• طرح تحرک استراتژیک آستین (2024)
• طرح استراتژیک مدیریت تقاضای حمل و نقل (2025-2029)
• طرح حمل و نقل منطقه‌ای CAMPO 2050
• گزارش مشارکت CapMetro (دور اول)
• طرح آستین ۲۰۲۳ را تصور کنید

نکات برجسته تحقیق

سیستم حمل و نقل آستین منعکس کننده سیاست‌های تبعیض‌آمیز گذشته است. طرح جامع ۱۹۲۸ جوامع سیاه‌پوست و لاتین را در شرق آستین متمرکز کرد و ساخت بزرگراه بین ایالتی ۳۵ یک شکاف فیزیکی و اقتصادی پایدار ایجاد کرد.

امروزه، آستین همچنان یکی از مناطق کلان‌شهری بزرگ با بیشترین میزان تفکیک اقتصادی است. جوامع اقلیت نرخ فقر بالاتری، مسیرهای حمل و نقل عمومی پر رفت و آمد کمتر و فشارهای فزاینده جابجایی را تجربه می‌کنند که همگی چالش‌های حمل و نقل را عمیق‌تر می‌کنند.

طبق طرح حمل و نقل استراتژیک آستین، ۷۴ درصد از ساکنان تگزاس مرکزی به تنهایی به محل کار خود می‌روند، در حالی که نظرسنجی جامعه آمریکایی این رقم را ۶۶ درصد تخمین زده است. استفاده از حمل و نقل عمومی همچنان پایین و حدود ۴ درصد است و استفاده از خودروهای اشتراکی ۱۱ درصد است.

با وجود رشد جمعیت و افزایش سرمایه‌گذاری، تعداد مسافران حمل و نقل عمومی از سال ۲۰۰۸ کاهش یافته است. در همین حال، زیرساخت‌های فعال حمل و نقل در مناطق شهری متمرکز شده‌اند و جوامع حومه شهر و روستایی از خدمات کافی برخوردار نیستند.

در طول همه‌گیری، تعداد مسافران حمل و نقل عمومی به طور قابل توجهی کاهش یافت، اما از آن زمان به بعد دوباره افزایش یافته است. در عین حال، دورکاری باعث کاهش رفت و آمد با ماشین و ازدحام در ساعات اوج ترافیک شد. روندهای اخیر بازگشت به محل کار، ترافیک را افزایش داده است، هرچند که به سطح قبل از همه‌گیری نرسیده است.

بسیاری از ساکنان هنگام بررسی گزینه‌های جایگزین برای رانندگی به تنهایی با چالش‌هایی روبرو هستند:

• لجستیکی: سرویس‌دهی نامنظم، زمان طولانی سفر و شکاف در اتصال‌های اولین و آخرین مایل
• روانی: وابستگی به ماشین و بی‌اعتمادی به خدمات حمل و نقل غیرقابل اعتماد
• ساختاری: فقدان پیاده‌رو، شبکه‌های دوچرخه‌سواری محدود و مناطق حمل‌ونقل خرد محدود
• برابری: نگرانی‌های ایمنی و موانع دسترسی دیجیتال که به طور نامتناسبی بر جوامع محروم تأثیر می‌گذارند

شهرهای همتا و طرح‌های آزمایشی محلی نشان می‌دهند که پیشرفت‌هایی مانند گسترش حمل‌ونقل خرد، سرمایه‌گذاری در قطار سبک شهری و خدمات قابل اعتماد می‌تواند به افزایش استفاده از حمل‌ونقل عمومی کمک کند.

برنامه‌های موجود با هدف بهبود ایمنی و دسترسی برای همه کاربران، به ویژه کسانی که بیشترین تأثیر را از نابرابری‌های حمل و نقل پذیرفته‌اند، اجرا می‌شوند. برنامه‌هایی مانند «ارتباط‌دهندگان جامعه» و «کیف‌های حمل و نقل» به کاهش موانع کمک می‌کنند، اما شکاف‌ها در نمایندگی و دسترسی به زبان همچنان پابرجاست.

• رفتار سفر برای سفرهای غیر رفت و آمد
• نیازهای مسافت اول و آخر برای خانوارهای بدون خودرو
• موانع استفاده از گزینه‌های حمل و نقل کوچک
• دلایلی که رانندگان روستایی از جاده‌های عوارضی اجتناب می‌کنند
• تأثیرات بلندمدت تجربیات منفی حمل و نقل عمومی

به طور کلی، تحقیقات نشان می‌دهد که سیستم حمل و نقل آستین تحت تأثیر نابرابری‌ها، رفتارهای در حال تحول سفر و اتکای مداوم به رانندگی شخصی قرار دارد. پرداختن به این چالش‌ها نیازمند اطلاع‌رسانی هدفمند، تعامل فراگیر و راه‌حل‌های مبتنی بر داده است.

روش‌شناسی

از اوایل سپتامبر تا اکتبر ۲۰۲۵، ATPW از طریق SpeakUp Austin یک نظرسنجی انجام داد تا عادات، نظرات و تجربیات حمل و نقل در سراسر مرکز تگزاس را بهتر درک کند. این نظرسنجی با همکاری تیم‌های ATPW و City PIO تهیه و از طریق کانال‌های رسانه‌ای شخصی و پولی، از جمله رسانه‌های اجتماعی، چاپ، رادیو و فهرست‌های ایمیل، تبلیغ شد.

مشارکت از طریق قرعه‌کشی ده کارت هدیه ۱۰۰ دلاری HEB تشویق شد. نتایج نظرسنجی از سایت دانلود و توسط تیم پروژه تجزیه و تحلیل شد.

جمعیت‌شناسی

در مجموع ۱۴۳۸ نفر در این نظرسنجی شرکت کردند که نماینده طیف وسیعی از گروه‌های جمعیتی بودند. بزرگترین گروه سنی ۳۵ تا ۵۰ سال بود و پس از آن ۱۸ تا ۳۴ سال، ۵۱ تا ۶۴ سال و ۶۵ سال به بالا قرار داشتند.

نیمی از پاسخ‌دهندگان خود را زن و ۴۴٪ خود را مرد معرفی کردند. بخش کوچکی خود را غیرباینری یا دارای تنوع جنسیتی معرفی کردند و برخی نیز ترجیح دادند پاسخ ندهند. پاسخ‌دهندگانی که خود را سفیدپوست می‌دانستند، بزرگترین گروه نژادی یا قومی را تشکیل می‌دادند و پس از آنها پاسخ‌دهندگان اسپانیایی/لاتین/لاتین/لاتینکس، سیاه‌پوست/آفریقایی-آمریکایی و آسیایی/آسیایی-آمریکایی قرار داشتند. پاسخ‌دهندگان می‌توانستند بیش از یک گزینه را انتخاب کنند.

• ۳۵–۵۰: ۳۸٪
• ۱۸–۳۴: ۲۹٪
• ۵۱–۶۴: ۲۰٪
• ۶۵+ سال: ۱۳٪

پاسخ‌دهندگان همچنین از نظر درآمد متفاوت بودند. سی درصد درآمد سالانه خانوار خود را بیش از ۱۵۰،۰۰۰ دلار گزارش کردند، در حالی که ۱۹ درصد بین ۱۰۰،۰۰۰ تا ۱۵۰،۰۰۰ دلار درآمد داشتند. پاسخ‌دهندگان باقی‌مانده در طیف‌های درآمدی پایین‌تری پراکنده بودند.

• بیش از ۱۵۰،۰۰۰ دلار: ۳۰٪
• ۱۰۰،۰۰۰ تا ۱۵۰،۰۰۰ دلار: ۱۹٪
• ۷۶۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ دلار: ۱۷٪
• ۵۱۰۰۰ تا ۷۵۰۰۰ دلار: ۱۴٪
• ۳۱۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ دلار: ۱۰٪
• کمتر از ۳۰،۰۰۰ دلار: ۱۰٪

پاسخ‌دهندگان از مناطق مختلفی در سراسر مرکز تگزاس آمده بودند. اکثر آنها اهل شهرستان تراویس بودند، در حالی که برخی دیگر از شهرستان‌های اطراف و برخی دیگر از خارج از منطقه آمده بودند.

در میان پاسخ‌دهندگان از درون حوزه‌های شورای شهر آستین، بیشترین سهم مربوط به حوزه‌های ۳، ۴، ۷ و ۹ بود.

یافته‌ها

بیشتر پاسخ‌دهندگان حداقل سه روز در هفته به محل کار یا مدرسه رفت و آمد می‌کنند و ۴۱٪ پنج روز یا بیشتر در رفت و آمد هستند. تقریباً سه چهارم پاسخ‌دهندگان، ۷۲٪، رانندگی را به عنوان روش اصلی حمل و نقل خود انتخاب می‌کنند.

سهم‌های کوچک‌تر در درجه اول از دوچرخه یا دوچرخه برقی، اتوبوس یا همسفری یا ون استفاده می‌کنند. راحتی دلیل اصلی انتخاب وسیله نقلیه بود و پس از آن زمان، نبود جایگزین و انعطاف‌پذیری برنامه قرار داشتند.

پیاده‌روی رایج‌ترین روش ثانویه بود و پس از آن، استفاده از خودروهای اشتراکی و رانندگی شخصی، در مواردی که روش اصلی پاسخ‌دهندگان نبود، قرار داشت. حمل و نقل عمومی نیز به عنوان گزینه ثانویه مورد استفاده قرار گرفت، از جمله اتوبوس و قطار.

برای سفرهای غیرکاری یا غیرمدرسه‌ای، اکثر پاسخ‌دهندگان استفاده منظم از ماشین و استفاده محدود از وسایل حمل و نقل عمومی، اسکوتر یا دوچرخه را گزارش کردند.

• در محل زندگی یا کار من در دسترس نیست
• خیلی طول میکشه
• حمل و نقل یا مسیرهای پیاده‌روی نامناسب
• خدمات نادر یا غیرقابل اعتماد
• نگرانی‌های ایمنی
• رانندگی را ترجیح می‌دهند

رایج‌ترین دلیلی که پاسخ‌دهندگان برای عدم استفاده از حمل و نقل عمومی ارائه دادند، در دسترس نبودن آن در نزدیکی خانه یا محل کار بود. سایر نگرانی‌های عمده شامل زمان، حمل و نقل، قابلیت اطمینان و ایمنی بود.

تقریباً دو سوم از پاسخ‌دهندگان گفتند که چندین روش حمل و نقل را در یک سفر با هم ترکیب نمی‌کنند. در میان کسانی که این کار را انجام می‌دهند، رایج‌ترین ترکیب، پیاده‌روی و رانندگی بود.

پاسخ‌دهندگانی که از چندین حالت حمل و نقل استفاده می‌کنند، اغلب صرفه‌جویی در زمان، هزینه بالای پارکینگ، اجتناب از ترافیک، فاصله از پارکینگ و ورزش را به عنوان دلایل این کار ذکر کردند.

تنها یک سوم از پاسخ‌دهندگان گزارش دادند که تا به حال از دوچرخه یا اسکوتر اشتراکی در آستین استفاده کرده‌اند. ایمنی بزرگترین مانع بود و پس از آن محدودیت دسترسی، هزینه و عدم آشنایی با نحوه کار سیستم قرار داشتند.

• احساس امنیت نمی‌کنم: ۴۳٪
• در صورت نیاز در دسترس نیست: ۳۴٪
• سایر: ۱۹٪
• خیلی گران: ۱۸٪
• نمی‌دانند چگونه از آنها استفاده کنند: ۱۴٪
• محدودیت جسمی یا معلولیت: ۱۰٪
• گوشی هوشمند یا اپلیکیشن ندارید: ۳٪

ساخت و ساز I-35

ساخت و ساز در بزرگراه I-35 نگرانی قابل توجهی برای بسیاری از پاسخ دهندگان است. اکثر آنها گزارش دادند که حداقل کمی نگران این هستند که ساخت و ساز چگونه بر سفر آنها تأثیر خواهد گذاشت و بیش از نیمی از آنها گفتند که قصد دارند نحوه یا زمان سفر خود را تغییر دهند.

بیشتر پاسخ‌دهندگان انتظار دارند از سفر در این منطقه خودداری کنند، در حالی که برخی دیگر گفتند که ممکن است زمان رانندگی خود را تغییر دهند یا استفاده از وسیله نقلیه دیگری را در نظر بگیرند.

روش‌شناسی

در اکتبر ۲۰۲۵، تیم پروژه ۲۸ گروه کانونی با ۱۶۶ شرکت‌کننده در سراسر تگزاس مرکزی برگزار کرد.

• ۴ گروه حضوری با کارمندان کارفرمایان بزرگ (۴۸ شرکت‌کننده)
• ۱۷ گروه حضوری با عموم مردم، از جمله گروه‌های اسپانیایی زبان (۹۲ شرکت‌کننده)
• ۷ گروه مجازی با ساکنان شهرستان‌های اطراف (۲۶ شرکت‌کننده)

شرکت‌کنندگان از طریق مشارکت‌های کارفرمایی، SpeakUp Austin، رسانه‌های اجتماعی، تبلیغات چاپی و رادیویی، خبرنامه‌ها و اطلاع‌رسانی به جامعه جذب شدند. مشوق‌ها شامل کارت‌های هدیه ۵۰ دلاری HEB بود.

در مجموع ۲۸۴ درخواست دریافت، بررسی و به ۱۹۰ شرکت‌کننده واجد شرایط محدود شد. در نهایت، ۱۶۲ نفر در گروه‌های مختلف ثبت‌نام شدند.

• کتابخانه کارور
• مرکز سالمندان کانلی-گررو
• شعبه همپتون در کتابخانه اوک هیل
• کتابخانه هاوسون
• کتابخانه لیتل والنات کریک
• کتابخانه جاده منچاکا
• کتابخانه میل‌وود
• مرکز تفریحی مونتوپولیس
• کتابخانه پلزنت هیل
• کتابخانه روئیز
• کتابخانه اسپایس‌وود اسپرینگز
• کتابخانه توئین اوکس

جلسات مجازی از طریق زوم برگزار شد. هر گروه توسط یک مدیر و یک یادداشت‌بردار اداره می‌شد. به شرکت‌کنندگان تضمین داده شد که ناشناس بمانند تا بازخورد صادقانه ارائه شود.

• ارزش‌ها و تجربیات حمل و نقل
• ادراک و پیام‌رسانی جامعه
• اعتماد، دسترسی و نفوذ
• نصیحت و بصیرت

یافته‌ها

شرکت‌کنندگان در گروه‌های کارمندی سطح بالاتری از آگاهی از سیستم‌های حمل و نقل و برنامه‌ریزی را نشان دادند. با وجود این، آنها هنوز هم به دلیل راحتی و قابلیت اطمینان، رانندگی به تنهایی را به شدت ترجیح می‌دهند.

• رانندگی به عنوان قابل اعتمادترین و کارآمدترین گزینه دیده می‌شود
• حمل و نقل عمومی، به ویژه سرویس اتوبوس، غیرقابل اعتماد تلقی می‌شود.
• ایمنی و راحتی، از جمله قرار گرفتن در معرض آب و هوا، از نگرانی‌های کلیدی هستند.
• سیستم حمل و نقل پیچیده و دشوار برای پیمایش تلقی می‌شود
• گزینه‌های حمل و نقل محدودی در مناطق دورافتاده وجود دارد

شرکت‌کنندگان تأکید کردند که کیفیت خدمات باید بهبود یابد تا کمپین‌های تغییر رفتار بتوانند مؤثر باشند. پیشنهادات دیگر شامل حمایت از دورکاری، بهبود کاربری زمین برای پیاده‌روی و اتصال راه‌آهن به فرودگاه بود.

بیشتر شرکت‌کنندگان گزارش دادند که برای سفرهای روزانه به وسایل نقلیه شخصی متکی هستند و از سایر وسایل نقلیه فقط در شرایط محدود یا خاص استفاده می‌کنند.

• راحتی و انعطاف‌پذیری
• کارایی زمان سفر
• دسترسی محدود به حمل و نقل عمومی
• نگرانی‌های ایمنی و امنیتی

• قابلیت اطمینان و پیش‌بینی‌پذیری: اطمینان از اینکه سیستم مطابق انتظار کار خواهد کرد.
• راحتی و زمان: سهولت استفاده و کارایی
• ایمنی و امنیت: ایمنی شخصی و زیرساختی
• دسترسی و مقرون به صرفه بودن: قابلیت استفاده برای همه جوامع

برخی از شرکت‌کنندگان همچنین به هزینه و تأثیر زیست‌محیطی اشاره کردند، هرچند این موارد در مقایسه با قابلیت اطمینان و راحتی، در درجه دوم اهمیت قرار داشتند.

شرکت‌کنندگان با اشاره به نگرانی‌های خود در مورد شفافیت، هماهنگی و پاسخگویی به نظرات عمومی، نسبت به سازمان‌های حمل و نقل ابراز تردید کردند. TxDOT به عنوان سازمانی متمرکز بر بزرگراه‌ها تلقی شد، در حالی که City و CapMetro به عنوان سازمان‌هایی با شفافیت کمتر یا کمبود منابع در نظر گرفته شدند.

• بهبود قابلیت اطمینان و فراوانی سرویس
• پیام‌رسانی واضح و کاربردی با مزایای واقعی
• مشوق‌هایی مانند حمل و نقل رایگان یا تخفیف‌دار
• سرمایه‌گذاری در مناطق محروم، به ویژه جنوب و شرق آستین
• ارتباطات حمل و نقل بیشتر شرق به غرب

شرکت‌کنندگان تأکید کردند که پیام‌رسانی به تنهایی باعث تغییر رفتار نمی‌شود. بهبود سیستم باید در اولویت قرار گیرد.

روش‌شناسی

مصاحبه‌های عمیقی برای بررسی باورها، نگرش‌ها و تجربیات مربوط به حمل و نقل در مرکز تگزاس انجام شد. این مکالمات ساختاریافته توسط مصاحبه‌گران آموزش‌دیده با استفاده از یک راهنمای منسجم هدایت شد تا از پاسخ‌های قابل مقایسه بین شرکت‌کنندگان اطمینان حاصل شود.

مصاحبه‌ها بین سپتامبر و نوامبر ۲۰۲۵، چه از طریق تلفن و چه به صورت مجازی، به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی انجام شد. هر جلسه ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول کشید و پاسخ‌ها توسط یک یادداشت‌بردار ثبت و بعداً برای شناسایی مضامین و بینش‌ها تجزیه و تحلیل شدند.

در مجموع ۱۷ مصاحبه با ذینفعانی که نماینده طیف وسیعی از دیدگاه‌ها بودند، از جمله سازمان‌های غیرانتفاعی، هنرمندان، مربیان، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی، مدافعان جامعه و رهبران توسعه اقتصادی، انجام شد. ۹ شرکت‌کننده نماینده جوامع اسپانیایی‌تبار و لاتین‌تبار در منطقه آستین بودند.

اگرچه یافته‌ها از نظر آماری نماینده نیستند، اما بینش کیفی ارزشمندی در مورد دیدگاه‌های جامعه و تجربیات زیسته ارائه می‌دهند.

یافته‌ها

اکثر مصاحبه‌شوندگان در درجه اول به دلیل راحتی، قابلیت اطمینان و صرفه‌جویی در زمان به وسایل نقلیه شخصی متکی هستند. بسیاری اشاره کردند که زیرساخت‌ها و فرهنگ منطقه حول استفاده از خودرو ساخته شده است و این رفتار را تقویت می‌کند.

برخی از شرکت‌کنندگان همچنین وسایل نقلیه شخصی را به عنوان یک ضرورت و در برخی موارد، نمادی از جایگاه اجتماعی توصیف کردند. در عین حال، نگرانی‌هایی در مورد تراکم ترافیک، اثرات ساخت و ساز و شرایط رانندگی ناامن مکرراً مطرح شد.

مصاحبه‌شوندگان چندین مانع برای پذیرش حمل‌ونقل عمومی شناسایی کردند:

• کمبود سایه و راحتی در ایستگاه‌های حمل و نقل
• چالش‌های اتصال در اولین و آخرین مایل
• مسافت‌هایی که برای پیاده‌روی یا دوچرخه‌سواری خیلی طولانی هستند
• پارکینگ محدود نزدیک ایستگاه حمل و نقل عمومی
• خدمات غیرقابل اعتماد یا نادر
• دسترسی محدود در مناطق دورافتاده

شرکت‌کنندگان همچنین به شکاف‌هایی در زیرساخت‌های اساسی، مانند پیاده‌روها و فضاهای انتظار امن، به‌ویژه در خارج از هسته شهری، اشاره کردند.

• قابلیت اطمینان و کارایی
• ایمنی
• هزینه
• دسترسی‌پذیری و مقرون‌به‌صرفه بودن
• راحتی
• آشنایی با نحوه استفاده از سیستم

مشابه یافته‌های گروه‌های کانونی، مصاحبه‌شوندگان نگرانی‌هایی را در مورد اعتماد و شفافیت، به‌ویژه در میان جوامع محروم، ابراز کردند. برخی، آژانس‌های حمل‌ونقل را جدا از نیازهای جامعه و زمینه تاریخی آن توصیف کردند.

شرکت‌کنندگان به نمونه‌هایی از حذف مسیرها و عدم انعکاس بازخوردها در تصمیمات برنامه‌ریزی اشاره کردند. برخی دیگر خاطرنشان کردند که روش‌های سنتی تعامل ممکن است به طور مؤثر به همه جوامع دسترسی پیدا نکند و پیشنهاد کردند که ارتباط مستقیم‌تر و مبتنی بر جامعه برقرار شود.

مصاحبه‌شوندگان تأکید کردند که بهبود عملکرد سیستم باید مقدم بر تلاش برای تغییر رفتار باشد. ایجاد اعتماد و نشان دادن قابلیت اطمینان به عنوان اولین گام‌های ضروری دیده شدند.

• بهبود قابلیت اطمینان و فراوانی خدمات
• افزایش شفافیت در مورد تصمیم‌گیری‌ها و بده‌بستان‌ها
• گسترش فعالیت‌های اجتماعی، از جمله مشارکت حضوری
• ارائه آموزش‌های شفاف‌تر در مورد نقش‌ها و خدمات آژانس

شرکت‌کنندگان پیشنهاد کردند که پیام‌رسانی مؤثر باید بر مزایای عملی متمرکز باشد و به موارد استفاده در دنیای واقعی مرتبط باشد. به عنوان مثال، نشان دادن نحوه استفاده از حمل و نقل عمومی برای شرکت در رویدادها یا رسیدن به مقاصد خاص از جمله این موارد بود.

همچنین مشوق‌ها، یارانه‌ها و کمپین‌های هدفمند، همراه با رویکردهای داستان‌سرایی که استفاده از حمل‌ونقل عمومی را به فرهنگ و زندگی روزمره آستین مرتبط می‌کند، توصیه شد.

در تمام بحث‌ها، شرکت‌کنندگان تأکید کردند که پیام‌رسانی به تنهایی و بدون بهبودهای معنادار در خود سیستم، تغییری ایجاد نخواهد کرد.

روش‌شناسی

مصاحبه‌های رهگیری، مکالمات کوتاه و لحظه‌ای هستند که در مکان‌های عمومی پر رفت و آمد انجام می‌شوند تا بازخورد سریع و زمینه‌ای جمع‌آوری شود. این مصاحبه‌ها معمولاً فقط شامل چند سوال هستند و برداشت‌ها و تجربیات را در لحظه ثبت می‌کنند.

در اکتبر ۲۰۲۵، در مجموع ۱۴۵ مصاحبه‌ی حضوری با استفاده از مجموعه‌ای استاندارد از هفت سوال انجام شد. مصاحبه‌ها به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی ارائه شدند، اگرچه اکثر شرکت‌کنندگان انگلیسی را انتخاب کردند.

• پارک مولر (19)
• حسن نیت در کنگره جنوبی (19)
• ورزشگاه کیو۲ (۱۴)
• کلیساها در شرق آستین (78)
• پیگیری از طریق ایمیل با متقاضیان گروه کانونی (10)
• مکان‌های دیگر، از جمله کارکنان هتل (5)

یافته‌ها

بیشتر پاسخ‌دهندگان برای رسیدن به مقصد خود به رانندگی به تنهایی متکی بودند. رایج‌ترین دلایل عبارت بودند از:

• ساده‌ترین گزینه
• راحت ترین
• سریع‌ترین گزینه
• تنها گزینه مناسب

در مجموع، ۸۶ درصد از پاسخ‌دهندگان رانندگی را به عنوان روش اصلی حمل و نقل خود در مرکز تگزاس گزارش کردند. تنها تعداد کمی از آنها از حمل و نقل عمومی استفاده کردند.

مهم‌ترین عوامل مؤثر بر انتخاب سفر عبارت بودند از:

• زمان، سرعت و کارایی
• ایمنی و قابلیت اطمینان
• هزینه و راحتی
• وضعیت ترافیک و مسیر

حدود نیمی از پاسخ‌دهندگان گفتند که استفاده از روش حمل و نقل دیگری را در نظر نخواهند گرفت. رایج‌ترین دلایل شامل موارد زیر بود:

• ترانزیت خیلی طول می‌کشد
• توقف‌های خیلی زیاد
• مسیرها به سختی قابل فهم هستند
• نگرانی‌های ایمنی
• دسترسی یا فراوانی محدود
• نیاز به ماشین برای کودکان یا تجهیزات

کسانی که به روش‌های جایگزین تمایل نشان دادند، علاقه مشروط خود را ابراز کردند و خاطرنشان کردند که گزینه‌ها باید راحت‌تر، قابل اعتمادتر و از نظر زمانی کارآمدتر باشند. برخی نیز به استفاده از حمل و نقل عمومی برای سفرهای خاص، مانند رویدادها یا اجتناب از هزینه‌های پارکینگ اشاره کردند.

در میان کسانی که از حمل و نقل عمومی استفاده می‌کنند، ارزش آن اغلب از نظر دسترسی برای دیگران، مانند دانشجویان یا افراد بدون ماشین، و نه به عنوان یک گزینه ترجیحی برای خودشان، مطرح می‌شود. برخی از پاسخ‌دهندگان به صرفه‌جویی در هزینه و مزایای زیست‌محیطی اشاره کردند.

تبلیغات دهان به دهان و ارتباطات شخصی معتبرترین منابع اطلاعات بودند. اخبار محلی و پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی نیز به ویژه برای به‌روزرسانی‌های لحظه‌ای، مکرراً مورد اشاره قرار گرفتند.

منابع رسمی دولتی معتبر تلقی می‌شدند اما منابع اصلی برای اطلاعات روزمره نبودند.

• ارتباط شخصی: اطلاعاتی که بر زندگی روزمره، ایمنی یا امور مالی تأثیر می‌گذارد
• اختصار و وضوح: پیام کوتاه و قابل فهم
• جذابیت بصری: طراحی جسورانه، جلوه‌های بصری قوی و چیدمان جذاب
• ارتباط با جامعه: داستان‌ها، تجربیات مشترک و ارتباط محلی

روش‌شناسی

برای درک بهتر تجربیات حمل و نقل عمومی در دنیای واقعی، تیم پروژه چهار شخصیت ایجاد کرد و مسیرهایی را به کارکنان اختصاص داد تا در صورت امکان با استفاده از حمل و نقل عمومی سفر خود را تکمیل کنند. هر مسافر سفر خود را، از جمله زمان، هزینه، راحتی و چالش‌ها، مستند کرد.

یافته‌ها

در تمام افراد، سفرهای حمل و نقل عمومی به طور قابل توجهی طولانی‌تر و پیچیده‌تر از رانندگی بود. موانع شامل دسترسی محدود، خدمات غیرقابل اعتماد، اطلاعات نامشخص و شکاف در اتصال اولین و آخرین مایل بود.

روش‌شناسی

بررسی چگونگی مقایسه برنامه مدیریت تقاضای حمل و نقل آستین با سایر برنامه‌های TDM در ایالات متحده ارزشمند است. در سپتامبر و اکتبر 2025، تیم پروژه مصاحبه‌های یک ساعته با رهبران برنامه‌های TDM در شش منطقه شهری انجام داد.

این معیارسنجی به ATPW کمک می‌کند تا بفهمد استراتژی‌ها، برنامه‌ها، تاکتیک‌ها و منابعش چقدر با برنامه‌های مشابه همسو است و استراتژی‌های جدید بالقوه را برای افزایش اثربخشی برنامه شناسایی کند.

از شرکت‌کنندگان در مصاحبه، مجموعه‌ای از سؤالات در مورد اندازه و ساختار کارکنان، روش‌های حمل و نقل، ارتباطات و تلاش‌های اطلاع‌رسانی پرسیده شد.

• کمیسیون منطقه‌ای آتلانتا، جورجیا
• شورای دولتی شمال مرکزی تگزاس، دالاس، تگزاس (NCTCOG)
• شورای دولتی کلان‌شهر واشنگتن، واشنگتن دی سی (MWCOG)
• پورتلند، اورگان
• منطقه حمل و نقل منطقه‌ای، دنور، کلرادو (RTD)
• سیاتل، واشنگتن

جوامع در یک نگاه

یافته‌ها

• مشارکت کارفرمایان همچنان یکی از قوی‌ترین اهرم‌ها برای تغییر رفتار سفر است.
• مزایای عملی مانند هزینه، راحتی، زمان و ایمنی معمولاً عملکرد خوبی دارند.
• مخاطبان مختلف به پیام‌های متفاوتی واکنش نشان می‌دهند، بنابراین بخش‌بندی اهمیت دارد.
• برنامه‌های آزمایشی و فعالیت‌های خلاقانه می‌توانند به آزمایش ایده‌های جدید و ایجاد حسن نیت کمک کنند.
• توزیع و اطلاع‌رسانی مبتنی بر جامعه می‌تواند به اندازه تبلیغات دیجیتال مهم باشد.

روش‌شناسی

به عنوان یک سرویس ارزش افزوده برای قرارداد، رافتلیس یک ممیزی کوچک از شیوه‌های ارتباطی و اطلاع‌رسانی کارکنان انجام داد تا توصیه‌های گسترده‌تری برای بهینه‌سازی استراتژی‌های موجود ارائه دهد. این بررسی همچنین به گسترش درک تیم پروژه از ساختار، پروتکل‌ها و دارایی‌های ارتباطی ATPW کمک کرد.

کارکنان پروتکل‌های ارتباطی، نمودار سازمانی، تاکتیک‌های رسانه‌های اجتماعی، نمونه‌هایی از رسانه‌های اکتسابی و رویکردهای خبرنامه را به اشتراک گذاشتند. تیم پروژه این مطالب را به همراه حساب‌های رسانه‌های اجتماعی ATPW بررسی کرد و مشاهدات و توصیه‌های زیر را تدوین کرد.

یافته‌ها

تیم ارتباطات کارهای عمومی شامل ۱۹ کارمند است که چهار نفر از آنها موقت هستند. کارکنان در حوزه‌های رسانه‌های اکتسابی، رسانه‌های دیجیتال، تبلیغات و مشارکت اجتماعی فعالیت می‌کنند.

این تیم در حال حاضر تحت یک برنامه جامع ارتباطات و اطلاع‌رسانی استراتژیک فعالیت نمی‌کند. در عوض، ارتباطات عمدتاً توسط مسائل فصلی و پروژه‌های ساختمانی هدایت می‌شود. مسائل فصلی اغلب از طریق رسانه‌های اجتماعی اطلاع‌رسانی می‌شوند، در حالی که ارتباطات پروژه معمولاً برای تبلیغ رویدادها به برگه‌های اطلاعاتی پستی، اطلاع‌رسانی مستقیم از طریق ایمیل و محتوای خبرنامه متکی است.

این تیم همچنین از رسانه‌های اجتماعی پولی و ارگانیک، وب‌سایت‌ها، نظرسنجی‌ها، خانه‌های باز و پیاده‌روی‌های خیابانی برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات و تعامل با اعضای جامعه استفاده می‌کند.

رسانه‌های متعلق به خود

رسانه‌های اکتسابی

کارکنان از روابط قوی با خبرنگاران حمل و نقل در رسانه‌هایی مانند KUT، KXAN و Community Impact خبر دادند. این رسانه‌ها همچنین اغلب توسط جامعه به عنوان منابع اطلاعاتی قابل اعتماد شناخته می‌شدند.

به نظر می‌رسد تأکید ATPW بر دقت، شفافیت و پاسخگویی، از این روابط پشتیبانی کرده و تیم را در موقعیت خوبی برای تعامل رسانه‌ای آینده قرار داده است.

رسانه‌های اجتماعی

رسانه‌های پولی

ATPW رسانه‌های پولی را متناسب با نیازهای هر بخش و برنامه تنظیم کرد، و اذعان داشت که نیازهای رسانه‌ای در تیم‌ها و موضوعات مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است.

رسانه‌های پولی با فراهم کردن دسترسی هدفمند، خاص و قابل اندازه‌گیری فراتر از آنچه تاکتیک‌های ارگانیک می‌توانند انجام دهند، مزیت منحصر به فردی ارائه می‌دهند. این امر، آن‌ها را به ویژه برای دسترسی به جمعیت‌های محروم و دور از دسترس آستین مفید می‌کند.

نظرات و نگرش‌ها

حمل و نقل عمومی با چالش جدی ادراک ناشی از نگرانی‌های سیستماتیک مربوط به قابلیت اطمینان، ایمنی، راحتی و هماهنگی بین سازمانی مواجه است.

رفتارها

• پیش‌فرض SOV: وسایل نقلیه تک سرنشین همچنان روش اصلی سفر هستند زیرا رانندگی با وجود ازدحام، امن‌ترین، سریع‌ترین و قابل اعتمادترین گزینه تلقی می‌شود. وسایل نقلیه شخصی همچنین حس کنترل قوی ایجاد می‌کنند.
• ایمنی مانع از استفاده از وسایل نقلیه کوچک می‌شود: دوچرخه‌سواری و اسکوتر برای اکثر مردم به عنوان گزینه‌های واقع‌بینانه‌ای در نظر گرفته نمی‌شوند. نگرانی‌های ایمنی، به ویژه فقدان پیاده‌رو و گذرگاه‌های ناامن، موانع اصلی برای پذیرش این وسایل هستند.
• I-35 به عنوان یک کاتالیزور: انتظار می‌رود ساخت و ساز قریب‌الوقوع I-35 تغییرات معناداری در رفتار سفر ایجاد کند، به طوری که بیش از نیمی از پاسخ‌دهندگان به نظرسنجی می‌گویند که قصد دارند الگوهای خود را تغییر دهند.

مصرف اخبار و اطلاعات و منابع معتبر

توصیه‌های زیر اقدامات استراتژیکی را که شهرداری می‌تواند برای رفع موانعی که مانع از پذیرش شیوه‌های حمل و نقل عمومی توسط ساکنان تگزاس مرکزی می‌شود، انجام دهد، تشریح می‌کند. این توصیه‌ها شامل استراتژی‌های عملیاتی و ارتباطی است.

گروه اول بر اقداماتی تمرکز دارد که ممکن است در کوتاه‌مدت با سرمایه‌گذاری نسبتاً کم قابل دستیابی باشند. گروه دوم شامل استراتژی‌های پیچیده‌تر یا پرهزینه‌تری است که ممکن است اجرای آنها زمان بیشتری ببرد.

تمرکز کوتاه‌مدت، ۰ تا ۲۴ ماهه

تمرکز بلندمدت، بیش از ۲۴ ماه

برای افزایش مؤثر پذیرش حمل و نقل عمومی، پیام‌رسانی به جامعه باید هم شکاف‌های دانش عملی و هم موانع انگیزشی را برطرف کند. این چارچوب، ایده‌های کلیدی پیام‌رسانی را در دو دسته سازماندهی می‌کند: آموزش اساسی رانندگان و تغییر طرز فکر جامعه.

آموزش مقدماتی سوارکاری و جهت‌یابی

طرز فکر جامعه و تغییرات فرهنگی